Angst of groei

Geplaatst op 11 september, 2011 
Opgeslagen onder onderwerpen

Het is Strijd of Ontwikkelen,
het is samen of alleen…
Strijd en angst als belemmeringen voor groei.

De Amerikaans natuurkundige (1917-1992) David Bohm gebruikte de term “suggereren”, als hij het over onderzoek had. Hij ging er vanuit dat ideeën zouden moeten ontstaan in een vrij stromende dialoog en nooit als vaststaand moeten worden beschouwd. Het is rijk om op deze manier in dialoog te zijn, zó in het leven te kunnen staan. Een open dialoog, nieuwsgierigheid en verwondering zijn katalysatoren van groei. Wie in de geschiedenis duikt vindt dat van de zekerheden uit bijvoorbeeld de middeleeuwen niet veel meer over is op dit moment. En ook nu nog zoveel dat we niet weten…

Wie zijn werkelijkheid beperkt tot wat bewezen is doet zich te kort en sluit een ongekend scala aan mogelijkheden uit. En zekerheid, buiten de eindigheid van dit leven, is natuurlijk illusie. De –zeer menselijke – angst voor onzekerheid is een belemmering in de vrije dialoog en daarmee voor groei. En er zijn er meer…

*Het resultaat van onderzoek naar oorzaken van- en remedie tegen ziekten wordt regelmatig geheim gehouden tot een geschikt commercieel moment. Dit tot meerdere eer en glorie van onderzoekers en fortuin van de farmaceutische opdrachtgever. Zo zien we dat ook hebzucht de communicatie belemmert, en daarmee ontwikkeling.

*Voor politieke verkiezingen zijn “de heren bezig te kijken wie het verst kan plassen” (oud minister Borst, tijdens een formatie periode), om vervolgens maandenlang bezig te zijn met het formuleren van overeenkomsten en uitleggen dat de verschillen niet zo groot zijn als ze voorheen leken. Honger naar macht…nog zo’n belemmering.

*De strijdcultuur leidt ook tot regelrechte angst voor verantwoordelijkheid: wie zal mij afrekenen als ik dit besluit neem? Met wolligheid worden besluiten uitgesteld vooruitgeschoven en nog eens en nog eens… nog zo’n belemmering.

Macht, eer, roem en bezit als criteria… angst en strijd als levenswijze. Waar winnaars zijn, zijn verliezers. Waar strijd is, is geen dialoog. Het is de kracht van dienend leiderschap of macht, het is angst of vertrouwen, het is alleen of verbonden, samen.

Als ik me zelf de vraag stel waar ik me goed bij voel, kom ik vaak op momenten van verbinding. Momenten van gezamenlijke betrokkenheid bij een voorliggende vraag en op die momenten kijken naar wat ik met mijn specifieke mogelijkheden kan inbrengen. Verbinding is een natuurlijke staat van zijn, evenals strijd een natuurlijk fenomeen is dat ontstaat als angst, ego en machtsbelangen gaan prevaleren.

Wat het verschil maakt is waarnemen en bewustzijn. Dat vraagt wel aandacht natuurlijk, als we zien wat kranten, markt en politiek ons voorleven. Wat mij helpt, en naar ik hoop ook mijn omgeving een beetje is: meebewegen, luisteren en waarnemen waar en wanneer mijn specifieke inbreng past in de processen waaraan ik deelneem. Ik hoop van harte dat dat een bijdrage is.

Jan Weeda
janweeda@hetnet.nl

De visie in dit stuk rond het ontdekken van je belemmeringen is een terugkerende thema in mijn werk.

Reacties

Reacties graag per email