Nieuws
Nieuws over activiteiten en aanbod…
Op de hoogte blijven? Meld u aan voor de nieuwsbrief! janweeda@hetnet.nl
Angst of groei
Het is Strijd of Ontwikkelen,
het is samen of alleen…
Strijd en angst als belemmeringen voor groei.
De Amerikaans natuurkundige (1917-1992) David Bohm gebruikte de term “suggereren”, als hij het over onderzoek had. Hij ging er vanuit dat ideeën zouden moeten ontstaan in een vrij stromende dialoog en nooit als vaststaand moeten worden beschouwd. Het is rijk om op deze manier in dialoog te zijn, zó in het leven te kunnen staan. Een open dialoog, nieuwsgierigheid en verwondering zijn katalysatoren van groei. Wie in de geschiedenis duikt vindt dat van de zekerheden uit bijvoorbeeld de middeleeuwen niet veel meer over is op dit moment. En ook nu nog zoveel dat we niet weten…
Wie zijn werkelijkheid beperkt tot wat bewezen is doet zich te kort en sluit een ongekend scala aan mogelijkheden uit. En zekerheid, buiten de eindigheid van dit leven, is natuurlijk illusie. De –zeer menselijke – angst voor onzekerheid is een belemmering in de vrije dialoog en daarmee voor groei. En er zijn er meer…
*Het resultaat van onderzoek naar oorzaken van- en remedie tegen ziekten wordt regelmatig geheim gehouden tot een geschikt commercieel moment. Dit tot meerdere eer en glorie van onderzoekers en fortuin van de farmaceutische opdrachtgever. Zo zien we dat ook hebzucht de communicatie belemmert, en daarmee ontwikkeling.
*Voor politieke verkiezingen zijn “de heren bezig te kijken wie het verst kan plassen” (oud minister Borst, tijdens een formatie periode), om vervolgens maandenlang bezig te zijn met het formuleren van overeenkomsten en uitleggen dat de verschillen niet zo groot zijn als ze voorheen leken. Honger naar macht…nog zo’n belemmering.
*De strijdcultuur leidt ook tot regelrechte angst voor verantwoordelijkheid: wie zal mij afrekenen als ik dit besluit neem? Met wolligheid worden besluiten uitgesteld vooruitgeschoven en nog eens en nog eens… nog zo’n belemmering.
Macht, eer, roem en bezit als criteria… angst en strijd als levenswijze. Waar winnaars zijn, zijn verliezers. Waar strijd is, is geen dialoog. Het is de kracht van dienend leiderschap of macht, het is angst of vertrouwen, het is alleen of verbonden, samen.
Als ik me zelf de vraag stel waar ik me goed bij voel, kom ik vaak op momenten van verbinding. Momenten van gezamenlijke betrokkenheid bij een voorliggende vraag en op die momenten kijken naar wat ik met mijn specifieke mogelijkheden kan inbrengen. Verbinding is een natuurlijke staat van zijn, evenals strijd een natuurlijk fenomeen is dat ontstaat als angst, ego en machtsbelangen gaan prevaleren.
Wat het verschil maakt is waarnemen en bewustzijn. Dat vraagt wel aandacht natuurlijk, als we zien wat kranten, markt en politiek ons voorleven. Wat mij helpt, en naar ik hoop ook mijn omgeving een beetje is: meebewegen, luisteren en waarnemen waar en wanneer mijn specifieke inbreng past in de processen waaraan ik deelneem. Ik hoop van harte dat dat een bijdrage is.
Jan Weeda
janweeda@hetnet.nl
De visie in dit stuk rond het ontdekken van je belemmeringen is een terugkerende thema in mijn werk.
Je leven leiden of lijden
Je leven leiden of lijden aan het leven
Over persoonlijk leiderschap, keuzes, inzicht en overgave.
Het is allemaal niet zo ingewikkeld hoor, het verhaal over leiderschap. Het is voor ieder naar zijn mogelijkheden, en vervolgens toch het enige dat we te doen hebben: leiding nemen. Het is ons leven leiden of lijden aan ons leven…
Leiderschap is verantwoording nemen voor je leven, in zelfverwijzing blijven. Je vraagt je steeds af wat je invloed kan zijn op wat zich voordoet. Ontwikkel de moed te veranderen wat je kunt, de sereniteit te aanvaarden wat niet verandert kan worden en de wijsheid de twee van elkaar te onderscheiden.*Dit is voor ieder op zijn eigen wijze en eigen plek een weg die te gaan is.
In het werkleven speelt dit even zeer als in het persoonlijk leven –ik gun je ook van harte dat de scheiding tussen de twee niet meer dan een praktische is: we zijn uiteindelijk één. Leiderschap is de goede dingen doen, management is de dingen goed doen.
De mensen die de productie verzorgen, kappen zich een weg door de jungle, kappen het kreupelhout, tackelen de directe problemen. Managers staan achter hen en houden de kapmessen scherp, bepalen de weg en de werkschema’s. De leider klimt in de hoogste boom, overziet de situatie en roept: ‘verkeerde jungle’!**
Het kennen van eigen kwaliteiten en talenten, en die van anderen zijn in het werkleven nog nadrukkelijker van belang. Het gaat er ook om te weten met welke jungles je je wilt en kunt bemoeien. Je mogelijkheden kennen maakt je sterk en nederig. Je weet waar je de bordenwasser bent, waar de regelaar en waar de dirigent. (en je bent het allemaal). Dat is de basis waarop je leiding kunt nemen.
Ruimte nemen, verantwoording nemen voor wat zich voordoet en het comfort van wijzen naar “schuldigen” van je ongemak opgeven. Het is de moed hebben uit te komen voor je mening, standpunt en ervaring, zonder te willen dat de ander het zelfde wil. Griezelig wordt het als je het gevoel hebt dat jouw standpunt zo logisch is dat iedereen het wel zal onderschrijven.
Het is ook los kunnen laten: de situatie overzien en zeggen: “O, dit is heel anders dan gisteren, zo is het dan en wat zijn hier de mogelijkheden…” Leiderschap zonder persoonlijk leiderschap is uiteindelijk onmogelijk, vermoeiend , gebaseerd op Macht. Leiderschap verbonden met je zelf is krachtig, is verbonden met de stroom van het leven, je eigen kunnen en dat van anderen.
In de overgave aan je eigenheid ligt het bewustzijn van éénzaamheid. In het inzicht van die éénzaamheid ligt de basis van verbondenheid. En voor mezelf, in de waan van alle dag… hoop ik me dit alles steeds tijdig te herinneren… dat is de oefening.
Jan Weeda
janweeda@hetnet.nl
De visie op het ontwikkelen van persoonlijk leiderschap is een belangrijke factor in ons werk.
* Franciscus van Assisi
** Stephen Covey, Zeven eigenschappen van effectief leiderschap.
